NEWS
Ridley pioniert weer met de Kanzo Fast 2.0 gravelracer
Een opvallende verschijning, zo mag je de Ridley Kanzo Fast 2.0 gerust noemen. Hij stal de show al tijdens verschillende gravelraces wereldwijd, maar vandaag lost Ridley ale details!
GEAR
100% Getest: Pinarello Grevil F7
Gravelbike van het Jaar 2026 // Deelnemer 6 – Pinarello heeft vorig jaar zijn gravelgamma in tweeën gesplitst. Gravelracers kregen de Dogma GR, recreatieve gravelfietsers en bikepackers konden uitwijken naar de vernieuwde Grevil F. Dat is een veel veelzijdigere fiets met 50 mm bandruimte geworden. Die extra mogelijkheden brachten hem tot aan de voet van het podium.
100% Getest: Wilier Rave SLR ID2
Gravelbike van het Jaar 2026 // Deelnemer 5 – Gravelbikes zijn de voorbije jaren steeds veelzijdiger geworden, maar de Wilier Rave SLR ID2 kiest bewust niet voor het recept van de alleskunner. Dit is geen avonturenfiets die toevallig ook vlot over asfalt rijdt. De Rave SLR ID2 vertrekt vanuit de dynamiek van een racefiets en geeft die voldoende ruimte om de verharde weg achter zich te laten. Met zijn sportieve geometrie, lichte carbonframe en brede 50 millimeter banden zoekt hij het compromis tussen snelheid op asfalt en vertrouwen op gravel. Het resultaat is een fiets die vooral gemaakt lijkt voor rijders die hun kilometers graag snel én over verschillende ondergronden afleggen.
100% Getest: Acol Tuscia
Gravelbike van het Jaar 2026 // Deelnemer 4 – Na een eerdere deelname aan Racefiets van het Jaar 2026 is dit nu de tweede keer dat we een Acol ter beschikking hebben. De Impero XP was een wel heel erg aangename kennismaking met het merk. “Allrounder met aero-ziel en racehart” luidde de conclusie toen. De verwachtingen van Acol’s visie op gravelbikes waren dan ook bijzonder hoog. Spoiler alert, die verwachtingen worden prima ingelost.
Niet één, maar twee nieuwe gravelbikes bij Van Rysel
In het peloton gooit Van Rysel best hoge ogen met de RCR Pro en RCR-F Proracebolides, maar in het gravelwereldje wist Decathlon zijn stempel nog niet echt te drukken met het hoogwaardige fietsmerk. Daar willen de Fransozen nu verandering in brengen door niet één, maar twee gravelbikes te lanceren: de snelle RCR-G en de avontuur gerichte EDR-G.
supported by
Stories
Van Ticino naar Toscane: van witte bergtoppen naar witte wegen
Op weg naar Toscane voor de jaarlijkse gravelbedevaart Strade Bianche is een tussenstop halverwege altijd een goed idee. Vaak kom je dan uit in het merengebied op de grens van Zwitserland en Italië. Heb je slechts vier dagen? Dan is dit de perfecte manier om te genieten van zowel de witte toppen van de Alpen als de witte wegen van Toscane.
Gravelen in de Alpes Vaudoises – tussen bergpassen, bossen en glinsterende meren
De ochtendlucht is nog fris als ik in Gryon mijn been over mijn gravelbike zwaai. Boven me glinsteren de toppen van de Alpes Vaudoises in het eerste zonlicht, alsof ze me persoonlijk welkom heten. De klim begint meteen buiten het dorpscentrum, waar houten chalets baden in het ochtendlicht en de geur van dennen de lucht vult. Ik zet koers richting Solalex—een gehucht dat klinkt als een goed bewaard geheim. Voor me liggen onbekende paden, steile cols en pittige afdalingen.
Falling Leaves Lahti: gravelkoers van de vallende bladeren
Het wegwielrennen heeft de Ronde van Lombardije, maar voor het gravelcircuit is Falling Leaves Lahti één van de hoogtepunten van het najaar. In Zuid-Finland maakt de herfst nog net dat tikkeltje sneller zijn intrede dan in onze contreien en dus ging onze man begin september al vallende bladeren tellen nabij Lahti. Als het van organisator Nordic Gravel Series én de lokale autoriteiten afhangt, groeit dat stadje de komende jaren uit tot hét epicentrum van het gravelgebeuren in Scandinavië en wie weet zelfs heel Europa.
